Διαβάστε στο Documento

Documento Newspaper
Ο μικροαστισμός ως προαπαιτούμενο του φασισμού

Παπαροέλληνες

Η απειλή του φασισμού δεν είναι η τρομακτική θεωρία του που ακούγεται με τη μορφή γελοίων εμβατηρίων, αλλά το σούρσιμο του φιδιού ανάμεσα στους ανθρώπους, το θρόισμα που κάνει το μίσος καθώς χαϊδεύει τα αυτιά των έτοιμων να δικαιολογηθούν αλλά ποτέ να δικαιολογήσουν

Οι φασίστες δεν θα μπορούσαν να είναι απειλή για την κοινωνία, δεν θα μπορούσαν να μετατρέψουν την ψυχολογική διαταραχή και τον παραλογισμό σε πολιτική αν δεν ξεσκόνιζαν τις μπότες του βίαιου βηματισμού τους κάτι τύποι με ξεσκονόπανα έτοιμοι να απλώσουν στο τέρας το λούστρο «ναι μεν, αλλά». Οι φασίστες θα ήταν γραφικές φιγούρες, απολιθώματα αντιδραστικών απόψεων αν δεν τους έδιναν πνοή και υπόσταση μικροαστοί νοικοκυραίοι, μικρόψυχα ανθρωπίδια που αποκτούν ύψος σκαρφαλώνοντας στις καρέκλες του καθωσπρεπισμού και βολεμένοι απαιτητικοί που προτιμούν να πεθάνει και η κατσίκα του γείτονα και ο γείτονας απ’ το να χαραμίσουν κάτι από τη βαρετή ζωή τους για να είναι όλοι καλύτερα. 

Η απειλή του φασισμού δεν είναι η τρομακτική θεωρία του που ακούγεται με τη μορφή γελοίων εμβατηρίων, αλλά το σούρσιμο του φιδιού ανάμεσα στους ανθρώπους, το θρόισμα που κάνει το μίσος καθώς χαϊδεύει τα αυτιά των έτοιμων να δικαιολογηθούν αλλά ποτέ να δικαιολογήσουν. Η σιωπή στην οποία είναι έτοιμοι να βουλιάξουν οι άνθρωποι και η κραυγή που βγάζουν όταν θέλουν να μην πάρουν καμιά ευθύνη. Γι’ αυτό μια παράλογη θεωρία που οραματίζεται αναλύσεις DNA σε έναν κόσμο ανακατεμένο εδώ και χιλιετίες βρίσκει έδαφος και σοβαροφανείς υποστηρικτές. Γιατί την έχουν ανάγκη όσοι δεν τολμούν να υψώσουν ανάστημα, όσοι πορεύονται μουλωχτά και θέλουν έναν τεχνητό εθνικό αλγόριθμο, έναν κανόνα να τους ανυψώσει εκεί που δεν μπορούν να φτάσουν.

Δεν είναι δοκιμιακή αναζήτηση για τις αιτίες ανάπτυξης του φασισμού. Είναι σιχαμάρα και αποτροπιασμός για το κομμάτι της Ελλάδας που κρυμμένο, σιωπηλό, ανεκτικό, συνειδητά υπανάπτυκτο, περιμένει σχεδόν με δόλο να δείξει έναν Πακιστανό «δολοφόνο» ή έναν Αλβανό «εγκληματία» για να καθαρθεί το ίδιο, να μη σκεφτεί, να μην απολογηθεί, να μην αλλάξει.

Οσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν με την ανακοίνωση της διανομής του κοινωνικού μερίσματος και σε αλλοδαπούς, από «μέτωπα της λογικής» και ευρωπαϊστές του (αλίμονο) δημοκρατικού τόξου, κάνουν τον Μιχαλολιάκο να κοκκινίζει. Γιατί ανάμεσα στους Ελληνες ασφαλισμένους υπήρξαν και αλλοδαποί ασφαλισμένοι που πήραν το κοινωνικό μέρισμα επειδή το δικαιούνταν. Αίφνης, πήραν το φαΐ απ’ το στόμα μας, το φαΐ των παιδιών μας, αλλά κυρίως πήραν τα λεφτά για να αγοράσουν smartphones την ώρα που οι Ελληνες λιμοκτονούν.

Είναι οι ίδιοι οι οποίοι δηλώνουν εθνικά υπερήφανοι όταν κάποιος ελληνικής καταγωγής Αμερικανός γίνεται αρχηγός της CIA, όπως ο Τένετ, ή κάποιος Ελληνας της Αυστρίας βουλευτής. Τότε το ελληνικό πνεύμα μεγαλουργεί, το έθνος ανασταίνεται και η ελληνική σημαία είναι λογικό να παρελαύνει στην Πέμπτη Λεωφόρο στην επέτειο της 25ης Μαρτίου. Στην Ελλάδα, όμως, οι αλλοδαποί δεν δικαιούνται να πάρουν ούτε κοινωνικό μέρισμα, όχι να διεκδικήσουν θέση στο δημόσιο ή να παρελάσουν στο Σύνταγμα στην εθνική τους επέτειο. Δεν υπάρχει λογική εξήγηση σε αυτό τον παραλογισμό των διακρίσεων και έτσι επιστρατεύεται –τι άλλο;– η ανωτερότητα της φυλής και ο Ελληνας παπαρολόγος που είναι βέβαιος ότι οι Ελληνες είναι αλλιώς.

Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση που αντανακλά τη σκληρή αλήθεια. Οι αλλοδαποί –όχι μόνο αυτοί που πήραν το κοινωνικό μέρισμα– είναι οι άνθρωποι που ξεσκάτιζαν τους γονείς του Ελληνα μίζερου μικροαστού όταν τους είχε πετάξει στο περιθώριο της άνετης ζωής του, είναι αυτοί που ανέθρεψαν τα παιδιά του, που καλλιέργησαν τα εγκαταλειμμένα χωράφια του, που χρηματοδότησαν τα ασφαλιστικά ταμεία του τα οποία κατέρρεαν, που ξανάδωσαν ζωή στην ύπαιθρο που ερήμωνε. Οσοι από αυτούς πήραν μέρισμα το πήραν πιθανότατα γιατί το εισόδημά τους προέρχεται από ανασφάλιστη εργασία στους (κατά τα άλλα) Ελληνες πατριώτες και δεν δηλώθηκε ποτέ στην εφορία. Για μια φορά η ατυχία τους έγινε τύχη στον απονομή του κοινωνικού μερίσματος.

Ναι, το πρόβλημα είναι ο φασίστας, αλλά το προαπαιτούμενό του είναι ο μικρόψυχος, ο δουλοπρεπής, ο άθλιος που σηκώνεται για πρώτη φορά στα πόδια του μόνο και μόνο για να δείξει με το δάχτυλο. Το χειρότερο είναι ότι δεν διεκδικεί πλούτο αλλά απαιτεί φτώχεια και ισοπέδωση για τους συνανθρώπους του. Το κάνει επίσης τις μέρες που η θρησκευτική του συνείδηση είναι ταυτόχρονα και συνείδησή του και είναι γεμάτος από καλοσύνη για τους γύρω του. Mην τύχει μόνο και βρεθείς στον δρόμο του. Εκτός αν κρατάς στο χέρι ανάλυση DNΑ.

Για να παραφράσω τον Γκόρκι, μικροαστός είναι αυτός που ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν γύρω του προτίμησε τον εαυτό του. Την κατηγορία αυτή χρησιμοποιεί ο φασισμός ως κινητήρια δύναμη γιατί μπορεί αποτελεσματικά να μισήσει τους άλλους.

Καλή χρονιά, με τα μάτια στραμμένα σε όσα συμβαίνουν γύρω για να κάνετε καλύτερο τον εαυτό σας.

Σχόλια

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.