Διαβάστε στο Documento

Documento Newspaper
Ο στενός της φίλος που την καθιέρωσε

Αρλέτα: Στις 12 στο Πρώτο Νεκροταφείο η κηδεία της - Πώς την αποχαιρέτησε ο Γιώργος Παπαστεφάνου

Στις 12 το μεσημέρι στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών θα γίνει η κηδεία της Αρλέτας, της αγαπημένης δημιουργού που πέθανε σε ηλικία 72 ετών. 

Ένας από τους πιο στενούς της φίλους, ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο άνθρωπος που την άκουσε πρώτη φορά να τραγουδάει και αναγνώρισε το ταλέντο της την αποχαιρέτησε με τον δικό του τρόπο με ένα εξαιρετικό κείμενο κι ένα βίντεο.

"Ως την τελευταία στιγμή πίστευα πως θα γίνει πάλι ένα θαύμα. Όπως τις προηγούμενες φορές. Αλλά δεν έγινε. Και θα πρέπει να το πάρω πια απόφαση πως δεν θα ξαναμιλήσω μαζί της στο τηλέφωνο, πως δεν θα την ξαναδώ όπως τόσες φορές στο σπίτι τής Κυψέλης, πως δεν θα την ξανακούσω να τραγουδά με την κιθάρα της, στα μέρη που την άκουγα τα τελευταία χρόνια. Πριν αρρωστήσει ήταν πανευτυχής για το δίσκο που μόλις είχε ολοκληρώσει. «Θα σού αρέσει!» μού είχε πει. «Κάνανε πολύ ωραία δουλειά ο Λάκης και η Σάννυ». Ο Λάκης Παπαδόπουλος που έβαλε τη μουσική, η Σάννυ Μπαλτζή που έγραψε τους στίχους. Όπως κι εγώ, πίστευε η Αρλέτα στη φιλία. Και η δική μας κράτησε 51 χρόνια. Στέρεη σαν βράχος. Σταθερή κι αμετακίνητη. Πριν από κάποια χρόνια, μού ζήτησε να πάμε στην Ύδρα εκδρομή. Μόνοι μας, εκεί που την πρωτάκουσα. «Για να θυμηθούμε» μού είπε. Κάποια φορά, την ρώτησα αν τελικά τής έκανα καλό που την έβγαλα στο τραγούδι. Τον πρώτο καιρό στη σχέση της με το κοινό είχε νιώσει πολύ άβολα. «Α, όχι, μού αρέσει τώρα» μού απάντησε. Η Αρλέτα είχε επιλέξει το κοινό της κι ο κόσμος αυτός την λάτρεψε. Έδειχνε να μην είναι εύκολη, απλώς ήταν σοβαρή και απαιτητική. Δεν ακολούθησε τα τσαλίμια της καριέρας, δεν κολάκεψε κανέναν, δεν κατέβηκε εκείνη τα σκαλιά. Ανέβασε τους ακροατές της προς το μέρος της. Από την αρχή ήταν η διανοούμενη του Νέου Κύματος, ευφυής, καλλιεργημένη, πρωτότυπη, γεμάτη φαντασία. Και βέβαια πολύπλευρη. Έγραφε, ζωγράφιζε, τολμούσε. Για τον άσχετο που πλήγωνε τη ζωή και την αισθητική μας είχε βάλει την λεζάντα «λοχίας με άποψη». Πριν απ'την Κυψέλη, τα Εξάρχεια. Στο διώροφο σπίτι της Δεληγιάννη, η Ναυσικά και ο Γούλας, οι γλυκύτατοι γονείς και στο ισόγειο ο συγγραφέας Γιώργος Ιωάννου. Κοιτάζω στη δισκοθήκη μου τους δίσκους της. Ο ένας καλύτερος απ' τον άλλο. Το ίδιο και τα τραγούδια που μάς άφησε. Μ'αυτά θα την έχουμε κοντά μας όσα χρόνια κι αν περάσουν. Τώρα θα γυρίσω στο 1989. Τότε, ο Στέφανος Ληναίος έκανε μαζί με την δημοσιογράφο Ελένη Δελβινιώτη μια μεσημεριανή εκπομπή στην τηλεόραση της ΕΡΤ και μάς είχε καλέσει, την Αρλέτα και εμένα, για να μιλήσουμε για τη φιλία μας που μετρούσε κιόλας τόσα χρόνια. Λίγο πριν απ'το τέλος, η Αρλέτα πήρε την κιθάρα της και με ζωντανό ήχο στο στούντιο τραγούδησε δικούς μου στίχους, απ'τα τραγούδια που είχα γράψει όταν ακόμα το Νέο Κύμα ξεκινούσε".

Ως την τελευταία στιγμή πίστευα πως θα γίνει πάλι ένα θαύμα. Όπως τις προηγούμενες φορές. Αλλά δεν έγινε. Και θα πρέπει ...

Posted by Γιώργος Παπαστεφάνου on Mittwoch, 9. August 2017
ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.