Deutsche Welle - Κάμαλα Χάρις: Μια βιογραφία

Λίγο πριν από την ορκωμοσία της Κάμαλα Χάρις καταφθάνει η βιογραφία της. Εν συντομία: Όλα καλά. Ο συγγραφέας Νταν Μορέν γράφει για αυτά που την χωρίζουν από τον Ομπάμα και για όσα τη συνδέουν με τον Τραμπ.

Σε μια συνέντευξη κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για το Γραφείο του Εισαγγελέα στο Σαν Φρανσίσκο, η Κάμαλα Χάρις είχε εκφράσει τον θαυμασμό της για την θεά Κάλι, η οποία μάχεται για τους αθώους. Μια θεά που καταστρέφει το κακό και αναπαρίσταται να κρατά το κομμένο κεφάλι ενός δαίμονα. Η Χάρις έμαθε να «κόβει το ένα ή το άλλο κεφάλι, για να το θέσουμε υπό τους όρους της θεάς Κάλι», γράφει ο δημοσιογράφος Νταν Μορέν στη νέα του βιογραφία για την πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρο των ΗΠΑ. Το βιβλίο, όπως ανακοίνωσε ο εκδοτικός οίκος Heyne από το Μόναχο, θα κυκλοφορήσει στη Γερμανία στις 25 Ιανουαρίου - λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία του νέου προέδρου, Τζο Μπάιντεν, και της αναπληρώτριάς του.

Ο συγγραφέας γνωρίζει την Χάρις, όπως αναφέρει, εδώ και πολύν καιρό. Έγραψε για πρώτη φορά γι' αυτήν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 στην Καλιφόρνια - τώρα φαίνεται να έχει συγκεντρώσει όλα όσα γνωρίζει γι' αυτήν. Όμως το βιβλίο «Κάμαλα Χάρις – Η βιογραφία» δεν περιέχει σκανδαλώδεις αποκαλύψεις, ενώ πολλές από τις ιστορίες που περιλαμβάνει αναπαράγονται απευθείας από την αυτοβιογραφία της – μερικές από αυτές μάλιστα είναι μάλλον περιττές. Αλλά από την άλλη το βιβλίο περιγράφει ολόκληρη την καριέρα της Χάρις χρονολογικά και περιεκτικά: από την περίοδο των φοιτητικών της χρόνων στη Νομική και μετά την πορεία προς τη γενική εισαγγελία στην Καλιφόρνια, τη Γερουσία και την υποψηφιότητα για το χρίσμα των Δημοκρατικών πριν γίνει αντιπρόεδρος.

«Έτσι έχουν τα πράγματα με την Κάμαλα Χάρις» - έτσι τελειώνουν αρκετά κεφάλαια στο βιβλίο του Μορέν. «Βρέθηκε συχνά στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή», αναφέρει ο Μορέν σε συνέντευξή του στο περιοδικό Spiegel. «Μπορεί να είναι σκληρή και την ίδια στιγμή απίστευτα γοητευτική, ανθρώπινη, αστεία». Έδωσε μία νέα πνοή στη Γερουσία - και όχι μόνο λόγω της στάσης της στην εξέταση του ομοσπονδιακού δικαστή Μπρετ Κάβανο. «Μοιράζει συνταγές. Φορά σταράκια. Προσκαλεί γερουσιαστές να δειπνήσουν μαζί της σε κλειστό κύκλο. Έχει μια ενδιαφέρουσα οικογένεια. Αγαπά το μπάσκετ», γράφει ο Μορέν. Την αναφέρει ακόμη και ως «θηλυκή Ομπάμα» - αλλά: «Αυτή η σύγκριση είναι μόνο επιφανειακά σωστή», όπως δήλωσε ο ίδιος ο συγγραφέας στο Spiegel. «Και οι δύο είναι μαύροι, εντάξει. Αλλά ο Ομπάμα είναι πιο διανοούμενος. Η Κάμαλα είναι εισαγγελέας και ως εισαγγελέας πρέπει να είναι κανείς πολύ πιο σκληρός».

Τι συνδέει την Χάρις με τον Μπάιντεν και τον Τραμπ;

Συνδέει επίσης έξυπνα την ιστορία της με την ιστορία του Τζο Μπάιντεν. Για παράδειγμα το 1991, ενώ η Χάρις βρισκόταν στο ξεκίνημα της καριέρας της στην Καλιφόρνια, ο Μπάιντεν ήταν ήδη γερουσιαστής. «Από κανέναν επίδοξο δικηγόρο δεν γινόταν να ξεφύγει αυτό που διαδραματιζόταν στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο του 1991 κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διορισμού του Κλάρενς Τόμας στο Ανώτατο Δικαστήριο», γράφει ο Μορέν. Εκείνη την εποχή η καθηγήτρια νομικής Ανίτα Χιλ κατέθεσε στην επιτροπή, η οποία αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από λευκούς άντρες, ότι ο Τόμας, ως ανώτερός της στην ιεραρχία την ανάγκασε να συναντηθεί μαζί του και της μιλούσε για ταινίες πορνό. «Οι άνδρες της επιτροπής προσέβαλαν τη Χιλ και υποτίμησαν όσα είπε», γράφει ο Μορέν. Και ακόμη και αν ο Μπάιντεν καταψήφισε αργότερα τον Τόμας στην Ολομέλεια, η συμπεριφορά του εξόργησε πολλές γυναίκες.

Ο Μορέν γράφει αναλυτικά και κάποιες φορές υπερβολικά λεπτομερειακά, μεταφέροντας ιστορίες για την Κάμαλα από τη δεκαετία του 1990 – μία από αυτές είναι και η συνάντησή της με τον Ντόναλτ Τραμπ, με τον οποίο διασταυρώθηκαν οι δρόμοι τους εξαιτίας του τότε φίλου της, Γουίλι Μπράουν. Κατά τον Μορέν, η Κάμαλα έχει κάτι κοινό με τον Τραμπ. Συγκεκριμένα «ήταν μία από τους λίγους Δημοκρατικούς που - συνειδητά ή ασυνείδητα - υιοθέτησαν τη στρατηγική του Τραμπ», γράφει. «Επιδίωκε την αναγνώριση. Όπως και ο Τραμπ, έψαχνε μία μεγάλη σκηνή για να διαδώσει το μήνυμά της και να αλλάξει το μέχρι τότε κυρίαρχο αφήγημα».

Deutsche Welle - Μπρίτα Σούλτεγιανς (dpa) - Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.