Γιάννης Στάνκογλου: «Οι άγριες μέρες που ζούμε οφείλονται στα άθλια 90s»

O γνωστός ηθοποιός με αφορμή τη νέα ταινία «Φαντασία» αναφέρεται στο χθες και το σήμερα της Ελλάδας.

Ο Γιάννης Στάνκογλου µιλάει για την εποχή που µεσουρανούσε το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», τις µέρες της κρίσης και την αγάπη του στο παλιό ρεµπέτικο τραγούδι. Ολα αυτά µε αφορµή τη «Φαντασία», τη νέα ταινία του Αλέξη Καρδαρά που αφηγείται ένα λαϊκό µελόδραµα πληµµυρισµένο από µουσική, λουλούδια και σπασµένα πιάτα.

Αν και έχουµε µιλήσει αρκετές φορές, δεν έχω ξεκαθαρίσει αν τελικά έχετε γεννηθεί στην Αθήνα ή την Ορεστιάδα.

Στην Αθήνα έχω γεννηθεί. Στον Περισσό. Αλλά η καταγωγή µου είναι από την Ορεστιάδα. Μάλιστα κάθε καλοκαίρι ως παιδί πήγαινα στον τόπο καταγωγής των γονιών µου, ενώ συνέχισα τις επισκέψεις µου ακόµη και όταν µεγάλωσα. Ποτέ δεν έκοψα τις επαφές µου µε τον Εβρο. Και παρότι πριν από µερικά χρόνια είχα αναγκαστεί λόγω επαγγελµατικών κυρίως υποχρεώσεων να τις αραιώσω, τα τελευταία χρόνια άρχισα να πηγαίνω συχνότερα.

Πώς κι έτσι;

Επέστρεψαν οι γονείς µου εκεί, οπότε µόλις βρω ευκαιρία τους επισκέπτοµαι.

Υπάρχει κάποια φράση ή συµβουλή που σας έχει πει είτε ο πατέρας είτε η µητέρα σας και έχει επηρεάσει τη ζωή σας;

∆εν υπάρχει κάτι συγκεκριµένο που µε έχει καθορίσει σε τέτοιο σηµείο. Οµως µε έχουν επηρεάσει µε τη γενικότερη στάση ζωής που είχαν. Και κυρίως µε το πώς µε µεγάλωσαν.

Δηλαδή;

Ήταν της άποψης ότι τα παιδιά πρέπει να είναι ελεύθερα. Αυτή την επιλογή τους κράτησα ως πυξίδα στη ζωή µου. Βέβαια ήταν και η εποχή κατάλληλη για να µεγαλώσει ένα παιδί µε απόλυτη ελευθερία. Θυµάµαι όλη µέρα να παίζουµε στις αλάνες και τις τριγύρω γειτονιές χωρίς έλεγχο, κάτι που είναι αδιανόητο σήµερα. Γενικότερα ήταν µια στάση που µε επηρέασε σε ολόκληρη τη ζωή µου. Η διασκέδαση είναι το πρώτο πράγµα που χρειάζεται ένα παιδί. Και προσπαθώ κι εγώ να το περάσω στα δικά µου παιδιά.

Φέτος σας πετυχαίνουµε σε φουλ ρυθµούς δουλειάς. Θέατρο, τηλεόραση αλλά και σινεµά. Η «Φαντασία» του Αλέξη Καρδαρά βγαίνει σε λίγο στις αίθουσες. Η εποχή στην οποία διαδραµατίζεται είναι γύρω στο 1993 που µας θυµίζει µέρες από το «βαθύ ΠΑΣΟΚ». Ποια είναι η γνώµη σας για εκείνη την εποχή;

Την έχω ζήσει καλά εκείνη την περίοδο. Πρόκειται για άθλια εποχή που την κατακρίνω έντονα. Ναι µεν ήταν µέρες που υπήρχαν πολλά λεφτά, έντονη διασκέδαση και ανεµελιά, αλλά εντέλει αυτή η κατάσταση µας οδήγησε µέχρι εδώ. Οσα ζούµε τα τελευταία 10 χρόνια... οι άγριες µέρες της κρίσης στη χώρα µας οφείλονται σε εκείνη την περίοδο.

Ποιο πράγµα θεωρείτε ότι χάσαµε ανεπιστρεπτί ως λαός εκείνες τις µέρες;

Το µέτρο. Χάνοντας το µέτρο στη διασκέδαση χάσαµε το µέτρο και στην ίδια τη ζωή. Βέβαια δεν λέω ότι είχα την ωριµότητα και τη σύνεση να τα δω όλα αυτά εκ των προτέρων. Ηµουν πιτσιρικάς ακόµη –µόλις είχα τελειώσει τον στρατό και τη σχολή– και ακολουθούσα το ρεύµα της εποχής που έλεγε πως πρέπει να ξεσαλώνουµε σαν να µην υπάρχει αύριο. Ε κάπως έτσι λειτουργούσα κι εγώ. Την παραπάνω αυστηρή κριτική την ακολούθησα εκ των υστέρων καταλαβαίνοντας σε τι παγίδα είχαµε πέσει και κυρίως ύστερα από όσα ζήσαµε τα τελευταία χρόνια.

Στα µπουζούκια πηγαίνατε τότε;

Οχι, δεν ήταν του γούστου µου. Βέβαια είχα βρεθεί σε κάποια, ακόµη και σε πιο ζόρικα στην επαρχία, αλλά ήµουν πιο πολύ του πανκ, του ροκ και του new wave.

Η σχέση σας µε το λαϊκό τραγούδι ποια είναι; Έχετε κάποια αγαπηµένα κοµµάτια;

Φυσικά. ∆εν είναι δυνατόν κάποιος που λατρεύει τη µουσική όπως εγώ να µην έχει αγάπη για το λαϊκό τραγούδι. Μου αρέσουν πολύ τα παλιά ρεµπέτικα του Μάρκου Βαµβακάρη, του Παπαϊωάννου. Επίσης λατρεύω τον Τσιτσάνη. Μεγάλωσα ακούγοντας στο σπίτι Καζαντζίδη και Μπιθικώτση που τους άκουγε φανατικά ο πατέρας µου.

Αργότερα µεγαλώνοντας έκανα τη δική µου ανακάλυψη που ήταν ο Μητροπάνος. Ηταν ο µόνος λαϊκός τραγουδιστής που µε «ανάγκασε» να πάω στα µπουζούκια για να τον δω. Και µάλιστα όχι µία φορά αλλά τρεις τέσσερις σίγουρα. Ήταν ο αγαπηµένος µου.

Το θέµα της «Φαντασίας» ποιο είναι;

Είναι η περιπέτεια µιας γυναίκας που ξεκινάει από την επαρχία για να έρθει στην Αθήνα και να κάνει καριέρα ως τραγουδίστρια και εκεί γίνεται το κρίσιµο πρόσωπο σε µια ιστορία ερωτικού τριγώνου. Ναι µεν η ταινία αναδεικνύει την παραπάνω κατάπτυστη δεκαετία αλλά στη βάση της έχει µια ιστορία µε πολύ συναίσθηµα και έντονες δοκιµασίες για τους ήρωες.

INFΟ

Η ταινία «Φαντασία» σε σκηνοθεσία Αλέξη Καρδαρά με τους Γιάννη Στάνκογλου, Ρένα Μόρφη, Στέλιο Μάινα θα βγει στις αίθουσες στις 28/11 σε διανομή Feelgood

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.