Η ταινία της βδομάδας: Joker (****)

Ο Χοακίν Φίνιξ, 3 φορές υποψήφιος για Όσκαρ με τα “The Master,” “Walk the Line,” “Ο μονομάχος” ενσαρκώνει τον Τζόκερ σε μια ταινία που εμπνέεται μεν από τους χαρακτήρες της DC αλλά στην ουσία είναι ένα κατάμαυρο ψυχόδραμα σε ρεαλιστικούς τόνους. 

Πριν γίνει όμως ο γνωστός Τζόκερ της κόμικ μυθολογίας που γνωρίζουμε είναι ο Άρθουρ Φλεκ, ένας συνηθισμένος άνθρωπος ο οποίος δουλεύει ως κλόουν το πρωί και ως stand up κωμικός τα βράδια. Ο Φλεκ αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση την σκληρότητα και την περιφρόνηση της κοινωνίας, ταυτόχρονα με την αδιαφορία ενός συστήματος που δεν του επιτρέπει να ζήσει φυσιολογικά. Η έκρηξη του κάποια στιγμή είναι αναπόφευκτη.

Σε μερικά χρόνια από τώρα οι αναλύσεις για το πώς έφτασε ο «Joker» των Τοντ Φίλιπς («Hangover») και Χοακίν Φίνιξ να θεωρείται τομή στην ιστορία των κινηματογραφικών κόμιξ, θα χτυπάνε κόκκινο. Με τον αναπάντεχο θρίαμβο στην Βενετία που ανοίγει το δρόμο για τα επερχόμενα Όσκαρ και με μια μεταφυσική σχεδόν ερμηνεία του Φίνιξ, (η οποία αφήνει πίσω της ακόμη και το όργιο του Χιθ Λέτζερ ως Τζόκερ στο «Σκοτεινό Ιππότη» που είχε τιμηθεί με το όσκαρ β ρόλου), ο «Joker» αυτός είναι ικανός να προκαλέσει κινηματογραφικό… χάος! Εκτός της παράστασης του πρωταγωνιστή (ένα κράμα σωματικής περφόρμανς και τρομακτικής ξενάγησης στα αβαθή μιας σκοτεινής καρδιάς), η ταινία έχει μια μεταμοντέρνα ματιά – που μετατρέπεται απρόσμενα σε κοινωνιολογική μελέτη- πάνω στο αρχετυπικό κόμικ της DC με ήρωα τον Μπάτμαν. Θεωρητικά η πλοκή του φιλμ αποτελεί ένα άτυπο πρίκουελ της ιστορίας του πιο μεγάλου εχθρού του τιμωρού της Γκόθαμ, με θέμα την «γέννηση» του σατανικού Τζόκερ. Πρακτικά είναι πολλά παραπάνω. Ειδικά από τη στιγμή που η περιθωριοποίηση του ήρωα -ο οποίος επιδιώκει να φέρει μόνο χαρά και γέλιο στις καρδιές των ανθρώπων- εντείνεται λόγω της κρατικής αδιαφορίας (κόβεται η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του) και της εχθρικής αντιμετώπισης από τους «πετυχημένους» ή πλούσιους , η αντίδραση του θα είναι σφοδρή. Άθελά του σχεδόν αποκτά τα χαρακτηριστικά ενός αμείλικτου εκδικητή χωρίς ιδεολογία («δεν πιστεύω σε τίποτα») και το ανεξέλεγκτο γέλιο του που ξεσπά τις λάθος στιγμές αδυνατώντας να συντονιστεί με εκείνο του κοινού του, γίνεται συνώνυμο της βίας και της καταστροφής. Η επανάσταση στη Γκόθαμ Σίτι μόλις άρχισε.

Περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 2019 (122)

Σκηνοθεσία: Τοντ Φίλιπς Πρωταγωνιστούν: Χοακίν Φίνιξ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζάζι Μπιτς

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.