Μαντζουράνης: Επονείδιστος ο συμβιβασμός του ελληνικού δημοσίου με τη Siemens (Video)

Για την υπόθεση της Siemens, τον Μιχάλη Χριστοφάκο αλλά και το ελληνικό δημόσιο μίλησε ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης σε τηλεοπτική του συνέντευξη στην ΕΡΤ.

Συγκεκριμένα, καλεσμένος, στην εκπομπή «Απευθείας» της ΕΡΤ1 με τη Μάριον Μιχελιδάκη και τον Κώστα Λασκαράτο, αναφέρθηκε στις πρακτικές της Siemens, για το εάν θα εκδοθεί ή όχι ο κ. Χριστοφοράκος στην Ελλάδα, αλλά και για τον συμβιβασμό της ελληνικής πλευράς με τον γερμανικό κολοσσό.

«Το ελληνικό δημόσιο έκανε έναν συμβιβασμό για κάτι λιγότερο από 100 εκατομμύρια ευρώ. Τα οποία δεν ήταν όλα cash. Θα ήταν μέσω επενδύσεων -προσέξτε- της Siemens, μεταξύ των οποίων επενδύσεων θα ήταν και κάποια μαθήματα επιμόρφωσης εναντίον της διαφθοράς. Αυτή η σύμβαση έμεινε στα χαρτιά», ανέφερε μεταξύ άλλων.

«Κανένας κίνδυνος παραγραφής»

Μεταξύ άλλων, ο κ. Μαντζουράνης τόνισε ότι δεν τίθεται θέμα παραγραφής των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται ο Μιχάλης Χριστοφοράκος.

«Υπάρχει απόφαση του γερμανικού ομοσπονδιακού συνταγματικού δικαστηρίου. Δεν εκδίδεται διότι έχει γερμανική υπηκοότητα και η Γερμανία δεν εκδίδει σε χώρες όπου δε διασφαλίζονται οι εγγυήσεις του κράτους δικαίου για δίκαιη δίκη. Η αιτιολογία της απόφασης είναι αυτή και βασίζεται σε δημοσιεύματα του Τύπου, εκείνης της εποχής, και σε δηλώσεις πολιτικών οι οποίες κατά την άποψη των Γερμανών δικαστών προεξοφλούσαν ότι δε θα είχε δίκαιη δίκη», σημείωσε και συνέχισε λέγοντας: «Η Siemens δωροδοκούσε και προπολεμικά. Στη συγκεκριμένη υπόθεση οι πράξεις που δικάζονται τώρα έχουν τελεστεί το 1997 και το 1998. Και έχουμε 2019 και δεν έχουμε ακόμα απόφαση σε πρώτο βαθμό».

«Το 1997-1998 φέρονται να έχουν γίνει οι δωροδοκίες για τα ψηφιακά. Αρχίζει η έρευνα της υπόθεσης στη Γερμανία το 2005-06, και αρχίζει όχι τυχαία. Αρχίζει όταν η Siemens πήγε να συγχωνευθεί με τη Nokia. Θα γινόταν ένας τηλεπικοινωνιακός κολοσσός και θα έθετε σε κίνδυνο τις αμερικάνικες εταιρείες. Άρχισε, τότε ξαφνικά, ο έλεγχος και βρέθηκε ένα σύστημα δωροδοκιών σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στην Ελλάδα. Το ονόμαζαν το σύστημα, είχε ένα ωραίο όνομα, όπως έχουν όλες αυτές οι επιχειρήσεις, Landschaftspflege, δηλαδή "φροντίδα του περιβάλλοντος". Φροντίζω, λοιπόν, να έχω καλό περιβάλλον. Σε άλλη υπόθεση το ονόμαζαν "ομάδα προσευχής"», είπε και πρόσθεσε: «Το σοβαρότερο για μένα δεν είναι μόνον ότι η υπόθεση καθυστέρησε. Αν ενθυμείστε στην αρχή είχαν υπάρξει μεγάλα εμπόδια στο να δοθούν όλα τα έγγραφα στους συνηγόρους υπεράσπισης. Και γιατί; Γιατί ήθελαν να κρύψουν συναλλαγές συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και συγκεκριμένης πολιτικής οικογένειας. Αυτός ήταν ο λόγος. Εμηνύθη τότε και ο ανακριτής, εμηνύθη και ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Βεβαίως, οι υποθέσεις μπήκαν στο αρχείο από συναδελφική αλληλεγγύη, έπεσαν όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης αλλά παράλληλα, χάρη σε αυτές τις ενέργειες, μας δόθηκαν τα έγγραφα και μάθαμε και για τα δώρα των οικοσκευών, και για τα δώρα του τηλεφωνικού κέντρου, και για τα οικόπεδα στην Τήνο».

Ερωτηθείς τι θα συμβεί αν περάσει η πρόταση της κ. Σκερπανιά, τη δεχτεί η έδρα, και καταδικαστεί ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, απάντησε: «Θα μείνει ανεκτέλεστη η απόφαση. Δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ο κ. Χριστοφοράκος, από τότε που έφυγε από την Ελλάδα και εδικάσθη και κατεδικάσθη στη Γερμανία, και ορθά –κατά την άποψή μου- προέβαλε την ένσταση ότι «δεν μπορώ για το ίδιο έγκλημα να δικασθώ δύο φορές», βεβαίως η εισαγγελική πρόταση λέει να απορριφθεί αυτή η ένσταση, δεν μπορεί να βγει από τη Γερμανία. Θα ζήσει μέσα στα γερμανικά όρια. Αν βγει και πάει στην Ιταλία, στην Ελβετία, στην Αυστρία, συλλαμβάνεται βάση του ευρωπαϊκού συντάγματος σύλληψης».

Όσον αφορά την ποινή Χριστοφοράκου, από τη δίκη στη Γερμανία, σχολίασε: «Ήταν, νομίζω, δύο χρόνια και ένα πρόστιμο περίπου 500.000 ευρώ. Θα σας εξηγήσω όμως γιατί. Γιατί στη Γερμανία αυτές οι πράξεις τιμωρούνται maximum μέχρι 5 χρόνια. Δεν έχουμε τις ίδιες ποινές σε όλη την Ευρώπη. Τώρα με το νέο Ποινικό Κώδικα πάει να προσαρμοστούν οι ποινές με τα ευρωπαϊκά επίπεδα. Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι ποινές προβλέπονται στο νόμο 1608 του 1950 για τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος είναι πρωτόγονα αυστηρές. Αποτελούν ένα νομικό απολίθωμα. Και έρχεται με τον νέο Ποινικό Κώδικα να τις προσαρμόσουμε στα ευρωπαϊκά επίπεδα, που είναι μέχρι 15 χρόνια. Έχουν δικαστεί και ο Σίκατσεκ, ο αρχιταμίας των μαύρων ταμείων, και ο Χριστοφοράκος και άλλοι Γερμανοί –από τα ηγετικά στελέχη- σε ποινές κάτω των 5 χρόνων. Η δίκη καθυστέρησε γιατί καθυστερούν όλες οι δίκες στην Ελλάδα. Καθυστέρησε και πιο πολύ γιατί συνενώνονται πολλές υποθέσεις που θα μπορούσαν να είχαν χωριστεί, όπως χωρίστηκε για τον κ. Μαντέλη, και να τελειώνουμε πιο γρήγορα. Όταν έχεις μια δίκη με 64 κατηγορούμενους, 140 δικηγόρους και 200 μάρτυρες».

«Επονείδιστος ο συμβιβασμός με τη Siemens»

Τέλος, όσον αφορά τον συμβιβασμό της ελληνικής πλευράς με τη Siemens, υπογράμμισε: «Δεν είχε μεταφραστεί το βούλευμα στα γερμανικά. Το βασικότερο για μένα είναι ότι, σε αυτήν την υπόθεση, απεδείχθη η πλήρης ανικανότητα του ελληνικού δημοσίου να διεκδικήσει, όπως έκαναν τα άλλα κράτη – δηλαδή όπως έκανε η Γερμανία και οι ΗΠΑ-, ένα σοβαρό ποσό αποζημίωσης για τις άδικες πράξεις σε βάρος του. Εδώ έχουμε κάτι το ιδιαίτερο. Στη μεν Γερμανία και στην Αμερική η Siemens για να κλείσει τις υποθέσεις και να συμμετέχει σε διαγωνισμούς, αντίστοιχους, πλήρωσε μερικά δις ευρώ, δισεκατομμύρια ευρώ, γιατί πράγματι εκεί η ζημιά ήταν μεγαλύτερη. Και θέλω να πω το εξής εδώ, και πρέπει να το σημειώσετε, οι γερμανικές εισαγγελικές αρχές έψαξαν, μπήκαν μέσα στη Siemens στα κεντρικά -130 ανακριτικοί υπάλληλοι, 30 εισαγγελείς- πήραν έγγραφα, βρήκαν δωροδοκίες σε όλη τη γη, στην Κίνα, στη Ρωσία, στην Ιταλία, στην Αίγυπτο εκτός από τη Γερμανία. Στη Γερμανία δε δωροδοκήθηκε κανένα κόμμα. Ήταν όλα μια χαρά. Δωροδοκούσαν όλο τον κόσμο εκτός από τους Γερμανούς. Τι έκανε, λοιπόν, το ελληνικό δημόσιο. Έρχεται κάνει έναν επονείδιστο συμβιβασμό με τη Siemens. Γιατί τον λέω επονείδιστο; Ήταν μία από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Κάνει έναν συμβιβασμό για κάτι λιγότερο από 100 εκατομμύρια ευρώ. Τα οποία δεν ήταν όλα cash. Θα ήταν μέσω επενδύσεων -προσέξτε- της Siemens, μεταξύ των οποίων επενδύσεων θα ήταν και κάποια μαθήματα επιμόρφωσης εναντίον της διαφθοράς. Αυτή η σύμβαση έμεινε στα χαρτιά. Την πέρασαν και με νόμο. Και γιατί την πέρασαν με νόμο; Και την ψήφισαν στη Βουλή. Για να μην μπορεί να την προσβάλει στα διοικητικά δικαστήρια. Πήγαν οι πολίτες την προσέβαλαν στο ΣτΕ και είπε το ΣτΕ "απαράδεκτη η προσφυγή σας γιατί εμείς δικάζουμε μόνο διοικητικές πράξεις, όχι νόμους"».

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.