Νόμος και τάξη

Είναι υπέρ του νόμου και της τάξης: το υπενθύμισε πρόσφατα ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ανάλογες δηλώσεις έχουν κάνει στο παρελθόν ο Ελληνας πρωθυπουργός και άλλοι πολιτικοί παράγοντες. Καμιά αντίρρηση.

Θα πρέπει ωστόσο να διευκρινιστεί ότι οι θιασώτες της άποψης αυτής δεν τάσσονται πάντοτε με συνέπεια υπέρ του νόμου και της τάξης. Οταν η αστυνομία αυθαιρετεί, τότε δεν είναι υπέρ του νόμου και της τάξης, είναι υπέρ της ατιμωρησίας. Οταν οι μεγάλες επιχειρήσεις φοροδιαφεύγουν, οι ιθύνοντες δεν υποστηρίζουν τον νόμο και την τάξη, τις διευκολύνουν. Το ίδιο συμβαίνει όταν για παράδειγμα επιβάλλονται τα μνημόνια σε αντίθεση με το ίδιο το σύνταγμα. Το ίδιο συμβαίνει όταν η Lufthansa, και όχι μόνο, ιδρύει θυγατρικές που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους. Οταν –σπάνια– οι αποφάσεις της ΕΕ θίγουν τα συμφέροντα της Γερμανίας, τότε το γερμανικό Συνταγματικό

Δικαστήριο δεν είναι υπέρ του νόμου και της τάξης. Θέτει υπεράνω όλων τη Γερμανία. Οταν τίθεται το ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων επίσης λησμονιούνται ο νόμος και η τάξη.

Στην επιστήμη της κοινωνιολογίας του δικαίου, εγχώρια και διεθνώς, καταγράφεται και αναλύεται το φαινόμενο της ανενέργειας του νόμου. Σημαντική πλευρά του είναι η συστηματική παραβίαση του νόμου από την κρατική εξουσία ή η ανοχή του κράτους προς τις παραβιάσεις των κανόνων δικαίου από τους ισχυρούς. Στην επιστήμη της εγκληματολογίας επίσης γίνεται λόγος για το φαινόμενο των «εγκλημάτων του κράτους» καθώς και για την ανοχή, την ευνοϊκή μεταχείριση που επιδεικνύουν οι διωκτικές αρχές προς τα εγκλήματα των ισχυρών ή την κοινωνική ευχέρεια των τελευταίων να καθιστούν τα εγκλήματά τους αφανή.

Ενας φοιτητής του Χάρβαρντ μιλώντας σε τελετή αποφοίτησης στα τέλη της δεκαετίας του 1960 είπε: «Οι δρόμοι της χώρας μας είναι σε αναβρασμό. Τα πανεπιστήμια είναι γεμάτα από φοιτητές που επαναστατούν και συμμετέχουν σε ταραχές. Οι κομμουνιστές επιδιώκουν να καταστρέψουν τη χώρα μας. Η Ρωσία μας απειλεί με την ισχύ της. Και η δημοκρατία κινδυνεύει. Χρειαζόμαστε νόμο και τάξη! Χωρίς νόμο και τάξη το έθνος μας δεν μπορεί να επιβιώσει». Μετά το πέρας των θυελλωδών χειροκροτημάτων ο φοιτητής διευκρίνισε ότι τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από τον Αδόλφο Χίτλερ το 1932.

Προσωπικά ανατρέχω καμιά φορά σε αυτά που έγραψε ο Ζαν Πολ Μαρά στην εφημερίδα «Ο φίλος του Λαού» στις 25/4/1792: «Μάταια όμως ο δεσπότης και οι υποτελείς του, οι πουλημένοι δικαστές κι ο εκπορνευμένος νομοθέτης κηρύσσουν ασταμάτητα τον σεβασμό προς τους νόμους, που οι ίδιοι δεν φοβούνται να παραβιάσουν προκειμένου να μας υποδουλώσουν. Η φωνή της φύσης μέσα στις καρδιές μας μιλάει πιο δυνατά από αυτούς».

Ο Δημήτρης Καλτσώνης είναι αν. καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.