«Οι 12 Ενορκοι» - Ο Δημήτρης Δεγαΐτης μιλάει για την παράσταση που για έκτη χρονιά ανεβαίνει στο θέατρο Αλκμήνη

Η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη σκηνοθετεί την παράσταση που παίζεται για 6ο χρόνο στο θέατρο Αλκμήνη

Ο συγγραφέας Ρέτζιναλντ Ρόουζ για έκτη χρονιά θέτει διλλήματα σε δώδεκα διαφορετικούς ανθρώπους, ο καθένας με την δική του ιστορία και το δικό του ψυχογράφημα. Το θέατρο Αλκμήνη φιλοξενεί ξανά την μοναδική παράσταση της Κωνσταντίνας Νικολαίδη με νέους αλλά και παλιούς συντελεστές στους ρόλους των ενόρκων.

Μετά το τέλος της παράστασης συνομιλήσαμε με τον ένορκο νούμερο ένα, τον Δημήτρη Δεγαΐτη. Έχοντας τον ρόλο του συντονιστή στην συνεδρίαση των δώδεκα, μας μίλησε για το έργο και απάντησε στην πρώτη μας ερώτηση, για ποιο λόγο να παρακολουθήσει κάποιος τη συγκεκριμένη παράσταση. «Είναι μια παράσταση που σε κρατάει σε αγωνία από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Το κείμενο είναι εξαιρετικό και όλοι οι συντελεστές, μπροστά και πίσω από την σκηνή δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Είναι ένα καλό θέατρο».

«Είναι μια παράσταση που σε κρατάει σε αγωνία από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή»

Ρωτώντας τον Δημήτρη τι σημαίνει καλό θέατρο, συνέχισε λέγοντας. «Το θέατρο έζησε μια γενικότερη αποδόμηση. Εδώ υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα στον τομέα χώρου, σκηνικών και συνδυασμού προσώπων και πραγμάτων πάνω στην σκηνή. Η ατμόσφαιρα πρέπει να βοηθάει τον θεατή να μπει και ο ίδιος μέσα στην παράσταση, να γίνει μέλος των ενόρκων». Μιλήσαμε για την ανανέωση του καστ των ηθοποιών για την φετινή χρονιά. «Η ανανέωση βοηθάει όλη την ομάδα, ακόμα και τους παλαιότερους που έπαιζαν σε προηγούμενες χρονιές. Ο καθένας βάζει τα δικά του στοιχεία και την δική του πινελιά και είναι ο λόγος που η παράσταση είναι διαφορετική σε κάθε καστ που καλείται να υπηρετήσει τους ρόλους».

Η παράσταση που κέρδισε το κοινό

Ρωτήσαμε για τον δικό του ρόλο, που είναι ο συντονιστής της όλης διαδικασίας. «Είναι ο πιο δύσκολος καθώς καλείται να συντονίσει μια συνεδρίαση, χωρίς να έχει ανάλογη εμπειρία. Είναι ένας απλός άνθρωπος, βοηθός προπονητή ποδοσφαίρου και η ευθύνη του συντονισμού αποτελεί τεράστια ευθύνη. Προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη και να κρατήσει τις ισορροπίες. Ο κάθε ένορκος έχει την δική του προσωπικότητα και ψυχολογία και αν ήθελα να είμαι κάποιος άλλος, θα επέλεγα τον νούμερο οκτώ, που είναι ο πιο υπομονετικός και ο πιο δίκαιος. Δεν θα ήθελα να είμαι ο νούμερο δέκα, γιατί είναι τελείως έξω από τη δική μου συμπεριφορά. Αυτό μόνο με ανθρώπινα κριτήρια, καθώς στην παράσταση περνάει σχεδόν κάθε είδος χαρακτήρα. Μιλώντας όμως καθαρά υποκριτικά και οι δώδεκα έχουν την δική τους μαγεία και μοναδική γοητεία».

Πλησιάζοντας προς το τέλος της κουβέντας μας, ζήτησα από τον Δημήτρη να μου εξηγήσει τον όρο αποδόμηση που χρησιμοποίησε νωρίτερα. «Υπήρξε εποχή που οι παραστάσεις βασίζονταν σε φανταχτερά σκηνικά, φώτα και κοστούμια και πολλές φορές αυτό ήταν που έμενε στους θεατές και όχι η ουσία του έργου. Εμείς προσπαθούμε να χτυπήσουμε το συναίσθημα του θεατή, να τον βάλουμε στο τραπέζι των ενόρκων και να τον κρατήσουμε σε εγρήγορση σε όλη την παράσταση. Το κοινό πάντα εκπαιδεύεται, ανάλογα με το τι βλέπει, αλλά πάντα θα κρατήσει την αλήθεια, σε όποιο θέαμα και αν παρακολουθήσει».

Οι 12 ένορκοι (αλφαβητικά):Λευτέρης Βασιλάκης, Νίκος Βατικιώτης, Δημήτρης Δεγαΐτης, Σωτήρης Δούβρης, Μάνος Ζαχαράκος, Κώστας Καζανάς, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Θανάσης Κουρλαμπάς, Κωνσταντίνος Μπάζας, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Ορέστης Τρίκας

Προσωπικά μιλώντας, ήταν η τέταρτη φορά που είδα την συγκεκριμένη παράσταση, με κάθε φορά- και κάθε καστ να είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Οι δώδεκα ένορκοι και ο φύλακας της αίθουσας συνεδρίασης φρόντισαν να μας χαρίσουν ένα μοναδικό βράδυ, με ανθρώπινους προβληματισμούς και εικόνες επίκαιρες όσο ποτέ. Αυτό που δεν είχα ξαναδεί και που συμβαίνει στην παράσταση της Πέμπτης, είναι οι πολύ προσεγμένοι υπέρτιτλοι που βοηθούν το κοινό με προβλήματα ακοής να γίνει ένα με τους δεκατρείς ανθρώπους που βρίσκονται χωρίς διάλειμμα πάνω στην σκηνή, μέχρι να βγάλουν την ετυμηγορία τους.

«Οι Δώδεκα Ενορκοι»

Θέατρο Αλκμήνη Αλκμήνης 8-12 Αθήνα

Κείμενο: Reginald Rose

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Νότης Παρασκευόπουλος

Σκηνικά: David Negrin

Κοστούμια: Κική Μήλιου

Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Περού

Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα & Κατερίνα Κωνσταντέλλου

Βοηθός ενδυματολόγου: Δανάη Ανεζάκη

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ρασσιάς

Γραφιστική επιμέλεια: GRID FOX

Promo video: Κώστας Γεραμπίνης

Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

Οι 12 ένορκοι (αλφαβητικά):Λευτέρης Βασιλάκης, Νίκος Βατικιώτης, Δημήτρης Δεγαΐτης, Σωτήρης Δούβρης, Μάνος Ζαχαράκος, Κώστας Καζανάς, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Θανάσης Κουρλαμπάς, Κωνσταντίνος Μπάζας, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Ορέστης Τρίκας

Στον ρόλο του φύλακα o Αλέξης Σταυριανός

Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.