Το μεγάλο στοίχημα, η νέα γενιά

Πριν από λίγες ημέρες δόθηκε στην δημοσιότητα από το Υπουργείο Παιδείας, η απόφαση την συγκρότησης της Εθνικής Ομάδας Διαλόγου καθώς και οι νεανικές ομάδες και φορείς που θα συμμετέχουν στην ομάδα αυτή, στο πλαίσιο της δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «Διάλογος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους νέους». 

Πολλοί νέοι δεν γνωρίζουν τι είναι αυτή η Εθνική Ομάδα Διαλόγου όπως επίσης δεν γνωρίζουν το προωθούμενο πρόγραμμα της Ε.Ε., τους σκοπούς και τους στόχους του. Για να μπορέσουν αυτά να γίνουν κατανοητά, αλλά και να αναδείξουμε το παράδοξο της Ελληνικής περίπτωσης, θα σκιαγραφήσουμε και θα περιγράψουμε όσο καλυτέρα μπορούμε τους στόχους και τους σκοπούς αυτής της Εθνικής Ομάδας Διαλόγου.

Το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Διάλογος της Ε.Ε. με τους νέους» έχει έναν κεντρικό στόχο. Να δώσει φωνή στους νέους, να ακούσει τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους υπό το πρίσμα ενός άμεσου διαλόγου μεταξύ αυτών και των αρμόδιων λήψης των αποφάσεων. Βασικός στόχος της διαβούλευσης αυτής των νέων σε έναν επίπεδο Ευρωπαϊκό είναι η ανάδειξη της σημασίας της συμμετοχής και εμπλοκής των νέων με την πολιτική, καθώς και η καλλιέργεια της αντίληψης ότι η πολιτική είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χεριά μας, για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων μας. Παράλληλα από αυτή την διαδικασία προκύπτει ως αποτέλεσμα η ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών αλλά και η συνεργασία όλων των φορέων προκειμένου να προκύψει μια Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τους Νέους.

Κατά έναν αντίστοιχο τρόπο λειτουργεί και η Εθνική Ομάδα Διαλόγου, με τους ίδιους στόχους, επιφορτισμένη φυσικά με την επεξεργασία των Εθνικών θέσεων, προτάσεων αλλά και την υποχρέωση ανάδειξης των προβλημάτων των νέων της χώρας μας. Σε αυτό το σημείο και αφού πλέον έχουμε εξηγήσει με έναν λεπτομερή και ασφαλή τρόπο, το έργο της Εθνικής Ομάδας Διαλόγου, μπορούμε να θέσουμε τους προβληματισμούς και ανησυχίες μας.

Εδώ και έναν χρόνο συντεταγμένα, αρχικά στον χώρο της Παιδείας έχουν γίνει τεράστιες αλλαγές, πάντοτε φυσικά διαπνεόμενες από έναν συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο αέρα. Ακαδημαϊκό άσυλο, εξίσωση των πτυχίων των Πανεπιστήμιων με αυτά των ιδιωτικών κολλεγίων, εκπαιδευτικό νομοσχέδιο καταπέλτης για την ίδια την παιδεία, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους φοιτητές, μετατροπή του σχολείο σε ένα μονόχνοτο και απαρχαιωμένο εξεταστικό κέντρο, οπού οι μαθητές διαγωνίζονται στην παπαγαλία. Αυτά είναι μερικά από τα πολλά που προώθησε έναν χρόνο τώρα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Όταν όμως μιλάμε για νέους, θα αποτελούσε σφάλμα να μην αναφερθούμε στο τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι νέοι σήμερα στον χώρο της εργασίας. Σε αυτό τον τομέα έχει κάνεις την αίσθηση ότι ανοίγεται μπροστά του ο ασκός του Αιόλου, αφού οι νέοι σήμερα, το παραγωγικό τμήμα της χώρας δεν μπορεί να εργαστεί, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχουν δουλείες. Όσοι από αυτούς είναι τυχεροί και βρουν κάπου, κάποια δουλειά ζουν μέσα σε ένα καθεστώς εργασιακής επισφάλειας, καθότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και ενώ σήμερα ένας νέος μπορεί να εργάζεται κάπου, κανένας δεν του εγγυάται ότι θα συνεχίσει να εργάζεται εκεί και αύριο.

Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που τροφοδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις, δημιουργώντας ένα εφιαλτικό τοπίο. Μια αλυσιδωτή αντίδραση του παραπάνω προβλήματος είναι η ερήμωση της ελληνικής επαρχίας. Χώρια και ολόκληροι νομοί, πραγματικά ερημώνονται, και αφήνονται βοά, στην συντήρηση, αφού οι νέοι εγκαταλείπουν τα χωριά και τις πόλεις τους προκειμένου να μεταβούν στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας, που μοιάζουν ως η μοναδική σανίδα σωτηρίας, ως το τέλειο μέρος για να αποκατασταθεί κάποιος επαγγελματικά και να καταφέρει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του.

Ποιο είναι λοιπόν το παράδοξο της Ελληνικής υπόθεσης;

Ενώ έχουμε μια ολόκληρη νέα γενιά, που έζησε και διαμορφώθηκε μέσα σε ένα καθεστώς ακραίας οικονομικής δυσπραγίας, ανεργίας και εξάντλησης. Μέσα σε μια κοινωνίας που είδε απότομα όλες τις ελπίδες και τα όνειρα της να διαψεύδονται και να γκρεμίζονται, η νέα γενιά επέλεξε να απέχει από οποιαδήποτε μορφή συμμετοχής σε συλλογική διεκδίκηση, με την παράλληλη απονομιμοποίηση από μέρους της, της ίδιας της πολίτικης. Οι νέοι σήμερα δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς θεσμούς και κατ’επέκταση το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Αυτό είναι ένα ακόμη τεράστιο πρόβλημα με το οποίο ερχόμαστε ήδη αντιμέτωποι, ένα πρόβλημα που θα επιδεινωθεί στο εγγυς μέλλον.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, με τους νέους να βρίσκονται σε ένα πραγματικό αδιέξοδο, με την δαμόκλειο σπάθη που δεν είναι άλλη από την απειλή χειροτέρευσης της θέσης τους στο άμεσο μέλλον. Η Εθνική Ομάδα Διαλόγου, συμπληρώνεται από διαφορές ομάδες που σχεδόν κανένας νέος δεν θα έχει ακούσει ή συμμετάσχει ποτέ στην ζωή του, ενώ παράλληλα στην ιδία ομάδα συμμετέχουν οι πολιτικές νεολαίες ΟΝΝΕΔ (ΝΔ), όπως και η νεολαία του Κινήματος Αλλαγής, πότε όμως ενδιαφέρθηκαν αυτές οι κομματικές νεολαίες για τα προβλήματα, τις ανησυχίες και τα όνειρα των νέων; Εδώ εντοπίζουμε ένα μεγάλο σφάλμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η πολιτική νεολαία του οποίου επέλεξε να κρατήσει μια ανεύθυνη στάση, απορρίπτοντας την πρόσκληση συμμετοχής, απέχοντας από τον Εθνικό Διάλογο για τους νέους και τα προβλήματα τους, χαρίζοντας πολύτιμο πολιτικό χώρο στους αντιπάλους της. Μήπως όμως αυτή η απόφαση έχει μια άλλη κρυφή ανάγνωση; Μήπως είναι μια πράξη ενδόμυχης και σιωπηρής δήλωσης απουσίας ενός σύγχρονου, προοδευτικού νεανικού προγράμματος για τους νέους;

Εύκολα καταλήγει κάνεις στο συμπέρασμα ότι οι προκλήσεις για τους νέους στο επόμενο διάστημα είναι πολλές και σημαντικές. Όπως εύκολα μπορεί κάνεις να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι νέοι σήμερα δεν έχουν της απαραίτητη εκπροσώπηση ή κάποιον που να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο, με καλύτερες συνθήκες για αυτούς. Η ιστορία όμως, δεν προχώρα με κενά, υπάρχει μια αστείρευτη ανάγκη για την ύπαρξη μιας δύναμης, που θα δίνει δύναμη και φωνή στους νέους. Μιας δύναμης που θα κατορθώσει ότι δεν μπορούν να κατορθώσουν όλοι οι υπόλοιποι έως σήμερα. Να ακούσει τους νέους, να επικοινωνήσει μαζί τους, ώστε να προκύψει ένα σύγχρονο πρόγραμμα για αυτούς. Για να μπορέσουν οι νέοι να έχουν φωνή, να εμπιστευτούν ξανά της πολιτική, να γίνει η ζωή και καθημερινότητα τους καλύτερη! 

Ο Πέτρος Ράλλιος είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

ΣΧΟΛΙΑ

Το Documento σέβεται όλες τις απόψεις, οι οποίες ωστόσο απηχούν αποκλειστικά και μόνον τη γνώμη των χρηστών. Διατηρούμε το δικαίωμά μας να μην αναρτούμε υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλα sites δεν θα δημοσιεύονται. Χρήστες που δεν σέβονται αυτούς τους κανόνες θα αποκλείονται.